Spider

Grafzerkliefde

Ergens nam je een stukje ziel
mee jouw wereld in, 'k sloop achterna
Sedertdien, stil en tevergeefs, altijd tevergeefs
'k wou het graag terug

Eens dacht ik,
je te zien huilen
aan de rand van de Japanse vijver
echter kon niet uitmaken
of droefenis of geluk,
je wangen lieten parelen

'k versde papieren bootjes aan elkaar
met bloemblaadjes lief en een vleugje zomer
in het rimpelig water bereikten ze laat de oever
jij was al gaan lopen

...

Under the yellow fever tree

no one's here anymore,
I guess truth drove them away
now it's just me that lingers here still
trying to revive yesterday
reawaken a dorment love
a heartache that could not be erased
a little secret of my own

there are no bounderies anymore,
i get it now.
I'm one of the papier flowers,
the disposable ones who vanisch in rain
to never be rememberd again

...

I only wish you weren't my friend

Herman Brusselmans

‘k herinner me midden de jaren negentig, Brusselmans. Menig schooluren, dat ‘k anders moest doorbrengen met onnozele wichten, je kent dat soort wel, zesendertig keer de haarborstel door hun strooiierig kapsel halen en elke dag nog blonder dan de dag voordien op school aankomen.
las ik ’n Brusselmanske. Even ontsnappen uit een acht uur durende kiekenkot.

Van zijn achterwaarts genaaide poezen tot zeik en mooie vrouwen, ofschoon hij ze prachtig beschreef, leken ze van vanachter niet allen op elkaar? Een prachtig personage uit een meesterwerkje is de vlammende zot dat telkens opnieuw fietszadels fikt, we kennen allemaal wel zo’n nutcase, ik zie er in elk glimmend stukje metaal eentje.

Talloze beschrijvingen over hermafrodite lijven, altijd de focus op de lijfjes he Herman.

Laatst zag ik in een tv-show, met de wederhelft van de inmens populaire Samson, hoe hij in detail de verzorging van zijn haren omschreef. Toegegeven op de grijze plukjes na mag het best gezien worden.
Ik voel een reclamespot aanzwellen dat eindelijk dat stom idioot Trivago ventje van de troon stuit. Om even terug te keren over Samson zijn wederhelft, die gast zit in elk programma verweeft, ben ik de enige dat dit bangelijk vind?

Enfin, Herman, tot u schrijft, in haar eigenste veilige blog weliswaar ‘nen fan, ik wacht op een nieuw revolutionair stukje literatuur van uw kunde waarmee ik kan zeggen;

Neen mensen met een sociaal verstandelijke beperking, ik ben Brusselmans niet ontgroeid

…

Lily@rt/Mixed Media

Laatste kwartier

vanuit 't schuiloord
waar 'k waak,
nauw verbonden met aftellen
schijnt op zilveren daken
't obscuur verschijnsel van 'n nacht
wilgen kreunen nevel sluiert
geen lichtjes lief
geen sterrenpracht
doch nauwelijks zichtbaar
in 't uiterste lijnen
de kleine trekken
van een nieuwe dag

...

dat waren de dagen

je houdt van fotografie, vlinders en libellen
wat de lens ook vindt vereeuwig je
met pure passie voor schoonheid
oog voor details in zomerse dagen,

hier regent steeds, tussen augustdagen door,
de dagen van uittrede
maar 't deert niet,
zolang m'n pen maagdelijk papier raakt
wauwel 'k over lelies in troebele vijvers
schilders en zomers oud...

over tristesse en de tomeloze vaart waarin
we ons leven beleven, over hoe 'k
altijd naast vallende sterren kijk
hun koers te snel, althans voor mij.


later niet gebleken voor jou

...

🎶butterfly, my butterfly🎶

Sebastiaan