vrijdag 5 januari 2018
en muren breken
Storm hoost me voorbij
in stilte op 't strand
berispt m'n moedig zijn
te wagen op 't zand
meeuwen, alle richtingen
gespreid in lucht
lispel van water
ziel op de vlucht
je zou kunnen denken
met 't overvol hart
dat ik moedwillig
dit noodlot heb getart
in stilte op 't strand
berispt m'n moedig zijn
te wagen op 't zand
meeuwen, alle richtingen
gespreid in lucht
lispel van water
ziel op de vlucht
je zou kunnen denken
met 't overvol hart
dat ik moedwillig
dit noodlot heb getart
'I continue learning
I never meant to do those things to you'
I never meant to do those things to you'
Hoobastank, The reason
Storm
betrad 't hoofd van de warrige dichter
en zondermeer bewoog de pen
was geland, in dulle aarde
een hemels wezen?
Kleine vreugde doch
'k ontken met klem
al zijn dagen nimmer levend
sinds den tijd dat 'k hier rust
O, nobel wezen wees strohalm
dat doodsheid vangt en ons bedwelmt
indien je faalt, wees niet verlegen
wees dan 't wezen dat ons gezelt
...
Als ramen springen
'k wil wel geloven
dat 'k averechts wees
in hedendaagse tijden
onleesbaar genoemd
als opperheks rees
ben op weg
pen in hand
tover jaarringen als vloek
en hartstocht mijn vriend
drijft de veer
woensdag 3 januari 2018
Boetiek de coeur brise
’t lijkt eeuwenoud
donkere kringen op ’t gelaat
kristallen wanden van bestaan
alles genoeg doch nimmer voldoende
wanneer ’t laatste licht
dooft.
Somber als straatstenen
gehuld in stil donker
nacht vol sterren
door ’t schril schijfje maan
vakkundig beloofd
‘k heb bezocht, fragmenten van leven
de woorden vergeeld en vergeten
oneerbaar geroofd
...
maandag 1 januari 2018
Era
Wellicht stollen woorden
tot bleke herinnering
in 't zwartwit kadertje
in de schoendoos, onder 't bed
woorden als lief
en nostalgische zomer
z'n ijzeren ros
de kalksteen bloemen
alles wat 'k bemin
niets is erger
dan duister zijnde dagen
ook zullen zij gedogen
nimmer zal ik
...
Abonneren op:
Posts (Atom)