donderdag 17 juni 2021

The one where they all used botox



 

Duivels wat heb ik lang gewacht op deze veel te lang uitgestelde reünie! Eerlijk?
Ik bingewatch geregeld de serie opnieuw en blijf het fenomenaal vinden!  

Het enige nadeel is dat je de acteurs blijft zien zoals ze toen waren. Hun jeugdige trekken staan gebrand op ons netvlies wat de schok na zeventien jaar alleen maar groter maakt

Pas op, ik besef goed dat ‘Friends’ bestaat uit een resem personages én dat de acteerkwaliteiten van de acteurs deze serie tot een hoogstaand niveau brachten.

Maar diezelfde ‘Friends’ staan ook symbool voor het leven zoals ze in werkelijkheid is.

Relaties, werk, de jaren die stilletjes aan voorbij sluipen en jij probeert er gewoon het beste van te maken. Hun theme song: The Rembrandts met ‘I'll be there for you’ gaat letterlijk over leven en vriendschap.

Ouder worden is nu eenmaal een deel van ons bestaan. Toen ik Jennifer Aniston zag, die toch meerdere keren tot mooiste vrouw ter wereld is verkozen, schrok ik me te pletter! Alsook bij Courtney Cox en David Schwimmer zijn de sporen van chirurgie niet weg te steken.

De enige twee acteurs die volgens mij het ouder worden op een waardige manier accepteren zijn Matt Leblanc en Lisa Kudrow. Maar misschien hebben ze gewoon een beter plastisch chirurg.

Kijk, hoe hard ik ook genoot van deze reünie mijn aandacht trok continu weg door het gefabriceerd uiterlijk van de acteurs.

In een wereld waarin we net betere rolmodellen willen voor onze kinderen is chirurgie de oplossing bij ouder worden?

Ik moet zeggen van neen…








 

vrijdag 11 juni 2021

Fragment

 



Daar sta ik dan.

Te midden toeschouwers terwijl de curator mij de tweede plaats toekent. Mijn eerste gedachte: vlucht! Draai je om, draai je gewoon om, loop de deur uit en kijk niet over je schouder. Deze gedachtegang leek een eeuwigheid te duren maar in realiteit nam het slechts 5 seconden in beslag. De kibbelende stemmen in mijn hoofd. Normaal krijgen ze de overhand, niet deze keer.

Voorzichtig schuifel ik naar voor. Een masker verstopt zijn brede grijns terwijl hij, met de prijzen in hand, mijn pas gade slaat.  Het lijkt alsof ik mijn lichaam zie stappen vanop een zekere hoogte. Automatische piloot met een gillende ziel. Mijn zelfportret in levenden lijve, de schreeuw, die verdomde schreeuw, dat niemand hoort.

Niemand behalve hem. Hij weet best goed genoeg waarom ik schuifel. Waarom ik niet glimlach. Misschien overschat ik zijn intelligentie en weet hij het daadwerkelijk niet. Is hij gewoon een idiote nar met het geheugen van een gemiddelde goudvis. Het kan. De stemmen lachen allemaal door elkaar in mijn hoofd.

Er flits een licht. Foto’s. De stille getuigen van een clash dat onvermijdelijk is. Ik neem de prijzen in ontvangst en dank, niet van harte, de persoon die overhandigt.  

Ik slenter terug naar mijn plaats en vermijd oogcontact met de wereld rondom me.

Hier sta ik dan.

Te midden de toeschouwers met de prijzen voor mijn ‘Madness’ in hand.

 

 

 




Het doet me niets

 

Het doet me niets dat pesterijen mijn jeugd heeft verwoest.
Het doet me niets dat mijn vader alcohol misbruikt.
Het doet me niets wanneer mijn kind gewoon liever niet komt.
En het doet me niets dat mijn trouwe hond stervende is.

 

Een hart, een ziel een lichaam
Ik heb het allemaal.
Het ene versplintert, het andere in scherven,
het derde takelt gewoon af.

Hoe vingervlug ik typen kon dat alles me niets doet.
Des te scherper steekt de pijn mijn hart,

dat reeds een eeuwigheid bloedt…

dinsdag 11 mei 2021

De kleine stem in wind verloren.


De kleine stem in wind verloren.
Duizend naalden in purperen aderwegen
geen drugs voor dit reehert
enkel shots van krankzinnig leven
voelbare pijn van ’t vlezen mens.
Aders rond ogen zwellen
uitgezogen druppels mijn nimfen leed
maar ik moedig, spin en draag de stenen
als een mysterieuze poezenbeest.



vrijdag 23 april 2021

De vlinder

Boudewijn vereeuwigd een verdronken vlinder
verleden verlatend stervend op water
niemand roert over de vogel
seizoenen lang in de kleine kooi.

Geen vleugels in lente
om zwaluwen uit te dagen
geen zang in laaggelegen velden
enkel genadige dood.
De spiegelende vijver
vrieslucht in bijna mei
een kale plek in tijds geraamte
ontbladert als winter
Traag stervende, die vogel
de kooi als een bedding
vol pluimen geen vlucht.
Geen treurwagen zal rijden
voor vlinders en vogels
de stilte is lijdzaam
de kooi belemmert vlucht…
'Every now and then I think about my life'



donderdag 22 april 2021

https://youtu.be/Ui0Dwg3_RgI

Et moi je suis tombé en esclavage


De ce sourire, de ce visage


Et je lui dis "emmène-moi"


it's no sacrifice at all...

Hartgalmen in eentonigheid
mijn dorp is doods en onverschillig
‘k droom krijtvingers
en spotgoedkope wensen.

Nutteloos mijn stem
als waterweerkaatste tranen
ze sterven glimmend
te zilt.

Zwartwit vertel je
maar blauw is mijn duisternis
sluipmoordend en vals
gefluister in mijn hoofd.

Decadent leven
vals is je hoop

 

‘Every time I try to fly I fall’